Achtergrond

Lange tijd werd gedacht dat onze natuurlijke bronnen onuitputtelijk waren. Daarom werden deze bronnen gedurende de eerste industriële revolutie en de daarmee gepaard gaande technologische vooruitgang steeds meer verbruikt. Er ontstond een lineair systeem van grondstofdelving, toepassing en afdanking van materialen. Dit noemen we "cradle to grave". Ondanks het feit dat we tegenwoordig zeker weten dat onze natuurlijke bronnen in de toekomst zullen opdrogen en dat de onttrekking van de bronnen aan de natuur veel schade veroorzaakt, produceert de industrie nog steeds op dezelfde manier en blijft men trouw aan dit verouderde model.

Cradle-to-Grave-EPEA

Grondstoffen worden onttrokken en omgevormd tot producten die uiteindelijk op de vuilnisbelt, in de natuur of in de verbrandingsoven belanden. Zo gaat de waarde van materialen voorgoed verloren. Het Cradle to Cradle concept levert een alternatief voor dit systeem. Materialen worden getransformeerd tot nutriënten binnen toepassingscycli, waarbij het idee van afval (zoals wij dat momenteel kennen) niet meer bestaat.